تبلیغات
اموزش خصوصی رانندگی در مهدیشهر - اصطلاحات ایین نامه
جمعه 25 دی 1388

اصطلاحات ایین نامه

   نوشته شده توسط: عبدیان    نوع مطلب :ایین نامه ،

 بنام خدا

با توجه به اینکه دوستان زیادی به بنده مراجعه کردندو به جریمه ها وکارشناسی  تصادفات وقضاوت کارشناسان محترم راهنمایی و رانندگی اعتراض داشتند که نداشتن اطلاعات کافی وکارامدویا تعاریف سنتی وکوچه بازاری این عزیزان در اغلب موارد باعث اینگونه سوء تفاهمات ونادیده گرفتن زحمات شبانه روزی مسئولین ومامورین محترم راهنمایی ورانندگی میشد لذا سعی کردم با شرحی بر معانی اصطلاحات ایین نامه ای گام کوچکی در رفع این سوءتفاهمات  برداشته و کمک کنم تا دوستان با حقوق ووظایف خود در رانندگی بیشتر اشنا گرددند.

 

                فصل اول ـ تعریف‏ها.
ماده 1ـ اصطلاحاتی كه در این آیین‏نامه، دستورالعمل‏ها و پیوست‏هـای مربوط به‏كار رفته‏اند، دارای معانی مشروح زیر می‏باشند:
1
آزادراه: آزادراه به راهی گفته می‏شود كه حداقل دارای دو خط اتومبیل‏رو و یك شانه حداقل به عرض سه متر برای هر طرف رفت و برگشت بوده و دو طرف آن به نحوی محصور بوده و در تمام طول آزادراه از هم كاملاً مجزا باشد و ارتباط آنها با هم تنها به‏وسیله راه‏های فرعی كه از زیر یا بالای آزادراه عبور كند تأمین شود و هیچ راه دیگری آن را قطع نكند.
2 ابطال گواهی‏نامه: سلب اعتبار قانونی گواهی‏نامه رانندگی.
3ـ اتومبیل: هر نوع خودرو كه لااقل دارای دو چرخ در جلو و دو چرخ دیگر در عقب بوده و برای حمل بار یا انسان به كار رود.
4ـ اتومبیل آموزشی: خودرویی است كه برای آموزش رانندگی اختصاص داده شده و باید دارای دو پدال كلاچ و دو پدال ترمز، دو آیینه، تابلوی ویژه روی سقف و علایم مشخص روی بدنه و متعلق و یا تحت پوشش یكی از آموزشگاه‏های مجاز آموزش رانندگی باشد.
5ـ اتومبیل مدارس: خودرویی جمعی است كه برای رفت و آمد دانش‏ْآموزان مدارس اختصاص داده شده است و دارای رنگ و علایم مشخص‏كننده می‏باشد.
6ـ ارتفاع چراغ: فاصله مركز چراغ خودرو بدون بار یا مسافر تا كف راه.
7ـ اعتبار برگ معــاینه فنی: زمــان درج شده در متن برگ معـاینه فنی وسیله‏نقلیه است.
8ـ اوراق كردن وسیله‏نقلیه: عبارت است از جداكردن قطعات اصلی وسیله‏نقلیه، امحای شماره‏های شناسایی (در مورد شاسی به صورت برش) و بریدن سقف یا ستون‏های اتاق و یا پرس اتاق آن و فك و اخذ پلاك‏ها و ابطال اسناد مربوط.
9ـ ایستادن: ایست وسیله‏نقلیه در زمان كوتاه.
10******ـ ایستادن ممنوع (توقف مطلقاً ممنوع): ایست وسیله‏نقلیه برای هر مدت ممنوع است.
11 ـ باركش: هر نوع خودرویی كه برای حمل بار ساخته شده است و دارای انواع زیر است:
الف ـ كامیون: وسیله
نقلیه موتوری باری كه قسمت بارگیر آن به صورت پیوسته به‏كشنده متصل است. كامیون‏ها به طور كلی با وضعیت حداقل دو محور وجود داشته و ظرفیت حمل 6 تن بار و بیشتر دارند.
الف ـ 1: كامیون اتاق‏دار: كامیونی كه حداكثر ارتفاع دیواره مقاوم اتاق بار آن از كف اتاق 5/1 متر باشد.
الف ـ 2ـ كامیون لبه‏دار: كامیونی كه حداكثر ارتفاع دیواره مقاوم اتاق بار آن از كف اتاق 80 سانتیمتر باشد.
الف ـ 3ـ كامیون تیغه‏دار: كامیونی كه قسمت بار آن به وسیله تیغه‏ای طولی به دو نیمه مساوی تقسیم شده باشد.
.
الف ـ 4ـ كامیون كفی: كامیونی كه قسمت بار آن دیواره نداشته باشد.
الف ـ 5 ـ كامیون سقف‏دار (مسقف): كامیونی كه قسمت بار آن به صورت محفظه سرپوشیده ساخته شده است.
الف ـ 6 ـ كامیون یخچال‏دار: كامیون سقف‏داری كه قسمت بار آن دارای تجهیزات سردكننده باشد.
الف ـ 7ـ كامیون تانكر (باری مخزنی): كامیونی كه قسمت بار آن به صورت مخزن بسته و برای حمل انواع مایعات ساخته شده است.
الف ـ 8 ـ كامیون بونكر: كامیونی كه قسمت بار آن به صورت مخزن بسته و برای حمل انواع جامدات شكل‏پذیر (فله) ساخته شده است.
الف ـ 9ـ كامیون مخلوط‏كن (میكسر): كامیونی كه قسمت بار آن به صورت مخزن بسته و دارای دستگاه مخلوط‏كن باشد.
الف ـ 10 ـ كامیون كمپرسی: كامیون اتاق‏داری كه تخلیه بار آن به وسیله دستگاه كمپرس انجام می‏شود.
..
الف ـ 11 ـ كامیونت: به دو صورت زیر وجود دارد:
11 ـ 1ـ خودروی ون باربری: وسیله‏نقلیه موتوری باری است كه اتاق راننده و اتاق بار به صورت دو محفظه جداگانه و بر روی یك شاسی باشد و مجموع وزن وسیله‏نقلیه و ظرفیت حمل بار آن از 5/3 تن تا كمتر از 5 تن است.
.
11*ـ 2ـ لوری: وسیله
‏نقلیه موتوری باری است كه اتاق راننده و اتاق بار به صورت دو محفظه جداگانه و بر روی یك شاسی باشد و مجموع وزن وسیله‏نقلیه و ظرفیت حمل بار آن از 5 تن تا كمتر از 6 تن است.
الف ـ 12ـ كشنده: وسیله‏نقلیه‏ایست كه یدك و یا نیمه‏یدك را به دنبال خود كشیده و به حركت در می‏آورد.
الف ـ 13 ـ وانت دوكابین: وسیله
نقلیه موتوری دومنظوره كه اتاق راننده و سرنشینان و اتاق بار به صورت دو محفظه جداگانه باشد و برای حمل بار و اشخاص به كار می‏رود.
الف ـ 14 ـ وانت یك كابین: وسیله
نقلیه موتوری كه اتاق راننده و اتاق بار به صورت دو محفظه جداگانه و بر روی یك شاسی باشد و برای حمل بار ساخته شده و مجموع وزن خودرو و ظرفیت حمل بار آن كمتر از 5/3 تن است.
ب ـ تریلر (یدك): عبارت از وسیله
نقلیه است كه با یك وسیله
نقلیه موتوری كشیده می‏شود.
پ ـ نیمه تریلر (نیمه یدك): عبارت از یدكی است كه به یك وسیله
نقلیه دیگر به
طوری متصل می‏گردد كه بخشی از وزن بار آن به وسیله كامیون یا كامیون‏های كشنده حمل می‏شود.
12 ـ برگ یا برچسب معاینه فنی: گواهی انجام معاینه فنی كه از سوی ستادهای معاینه فنی خودرو یا مراكز فنی مجاز صادر و برگه به درخواست‏كننده تحویل و برچسب به سمت راست شیشه جلو الصاق می‏گردد.
13 ـ بزرگراه: راهی است كه حداقل دارای دو خط عبور در هر طرف بوده و ترافیك دو طرف آن به وسیله موانع فیزیكی از هم جدا شده باشد و به طور معمول دارای تقاطع‏های غیرهمسطح است. بزرگراه می‏تواند تعداد معدودی تقاطع همسطح كنترل شده داشته باشد.
14 ـ پلاك: قطعه فلزی است با ابعاد، طرح و رنگ‏های زمینه مختلف كه شماره روی آن حك می‏شود و انواع آن عبارتند از: شخصی، دولتی، عمومی، سیاسی، سرویس، كنسولی، نظامی ـ انتظامی، تعمیری، گذرموقت، بین‏المللی، ترانزیت، كشاورزی ـ عمرانی و ویژه.
15*ـ پلاك غیرمجاز: پلاك‏های غیرمجاز عبارتند از:
الف ـ پلاكی كه به موجب آگهی قبلی معاونت راهنمایی و رانندگی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، كه از این پس در این آیین‏نامه به اختصار راهنمایی و رانندگی گفته می‏شود، باید تجدید گردد.
ب ـ پلاكی كه در كشور خارجی روی وسیله‏نقلیه نصب شده و پس از ورود به ایران با وجود سپری شدن مدت اعتبار آن تعویض نشده باشد.
پ *ـ پلاك بین‏المللی كه برای مسافرت با اتومبیل به خارج از كشور از سوی راهنمایی و رانندگی صادر و به اتومبیل‏های پلاك داخلی داده می‏شود و استفاده از آن در كشور ممنوع است.
ت ـ پلاكی كه اشخاص در ارقام و مشخصات اولیه آن تغییر ایجاد كنند و یا پلاك وسیله
نقلیـه دیگــری بـه یك وسیلــه
نقلیه الصـاق گردد و یا برای آن پلاك تقلبی بــه‏كار برده شود.
ث ـ پلاك دست ساز و دست نوشته‏ای كه بدون مجوز راهنمایی و رانندگی به‏كار برده می‏شود.
ج ـ پلاك خودرویی كه با اعلام مراجع صلاحیت‏دار فرسوده اعلام می‏شود.
16ـ پلیس راه: واحدهایی از راهنمایی و رانندگی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران كه نظارت و كنترل بر اجرای قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی در جاده‏های كشور دارند.
17ـ پلیس مدرسه: دانش‏آموز آموزش دیده‏ای كه با لباس ویژه و تجهیزات تعیین شده از طرف مسئولین مدرسه برای عبور ایمن دانش‏آموزان از عرض سواره‏رو راه‏ها مأمور می‏گردد.
18 ـ پیاده: شخصی غیرسوار كه بدون استفاده از هیچ نوع وسیله نقلیه موتوری یا غیرموتوری حركت می‏نماید و یا مبادرت به جابه‏جایی كالسكه، چرخ دستی، جامه‏دان، سبدهای چرخ
دار و مانند آن می‏نماید.
19 ـ پیـاده‏رو: بخـشی جـداشـده از خیابان كه در امتداد آن واقع*شده و برای عبور و مرور پیادگان اختصاص یافته است.
20ـ پیچ (قوس افقی): انحراف مستقیم راه در سطح افق.

 

21 ـ ترافیك (شدآمد): آمدوشد وسایل نقلیه و اشخاص و حیوانات در راه‏ها.
22ـ تراموا (قطار خیابانی): قطاری شهری است كه به طور معمول در خطوط ریلی واقع در سطح سواره‏رو وسایل نقلیه دیگر حركت می‏نماید.
23 ـ تقاطع: محدوده‏ای است كه در آن دو یا چند مسیر به صورت همسطح یا غیرهمسطح با یكدیگر تلاقی می‏كنند.
24 ـ توقف: ایست وسیله
نقلیه در زمان طولانی بدون حضور راننده.
25 ـ توقف‏سنج (پاركومتر): دستگاهی است كه با انداختن سكه یا پرداخت حق توقف، استفاده از كارت‏های اعتباری یا روش‏های دیگر، اجازه توقف را در زمان معین به‏خودرو می‏دهد.
26 ـ توقف ممنوع (پاركینگ ممنوع): توقف وسیله
نقلیه ممنوع است، جز برای سوار و پیاده كردن، مشروط به استقرار راننده در پشت فرمان.
27 ـ توقیف گواهی‏نامه رانندگی: اخذ و ضبط گواهی‏نامه رانندگی و محروم نمودن موقت دارنده از مزایای قانونی آن.
28 ـ جاده: راه خارج از شهر برای عبور و مرور.
29 ـ جاده اصلی: راهی است كه در برخورد با راه دیگر به طور معمول عریض‏تر است و با نصب علایم راهنمایی و رانندگی، اصلی تلقی می‏گردد.
.
30ـ جاده خصوصی: راهی كه اشخاص یا مؤسسات برای كاربرد شخصی ساخته‏اند و استفاده دیگران از آن منوط به اجازه مالك است.
31 ـ جاده فرعی: راهی كه از راه اصلی منشعب شده و یا به آن می
پیوندد و به‏طور معمول كم عرض‏تر است و با نصب علایم راهنمایی و رانندگی، فرعی تلقی می‏شود.
32 ـ چراغ توقف (چراغ ترمز): عبارت از چراغ‏هایی است كه هنگام به كاربردن ترمز پایی برای كاهش سرعت یا توقف به كار می‏رود تا توجه لازم را به استفاده‏كنندگان از راه در پشت سر وسیله‏نقلیه بدهد.
33 ـ چراغ جانبی جلو (چراغ‏های كوچك جلو): عبارت از چراغ‏هایی است كه حضور وسیله
نقلیه و عرض آن را از سمت جلو نشان می‏دهد.
34 ـ چراغ جانبی عقب (چراغ‏های كوچك عقب): عبارت از چراغ‏هایی است كه حضور وسیله
نقلیه و عرض آن را از سمت عقب نشان می‏دهد.
35 ـ چراغ جانبی وسایل نقلیه طویل: عبارت از چراغ‏هایی است كه در امتداد طول وسایل نقلیه طویل به كار می‏رود تا رانندگان وسایل نقلیه دیگر قادر به تشخیص طول آن شوند. این چراغ‏ها برای هر دو طرف در نظر گرفته شده و در قسمت عقب قرمز رنگ و در قسمت جلو زرد رنگ می‏باشند و در حدود هر 3 متر از طول وسیله نقلیه نصب می‏شوند.
36 ـ چراغ دنده عقب: عبارت از چراغی است كه راننده وسیله
نقلیه به كار می‏برد تا راه را به طرف عقب وسیلهنقلیه روشن كرده و به این ترتیب به دیگر استفاده‏كنندگان از راه اخطار نماید كه وسیله
نقلیه در حال راندن به عقب بوده و یا می‏خواهد به عقب براند.
37ـ چراغ رانندگی (نوربالا): عبارتست از چراغ‏هایی كه جلوی وسیله
نقلیه را تا فاصله دور روشن می‏كند.
38 ـ چراغ راهنما: عبارت از چراغی است كه راننده وسیله
نقلیه به كار می‏برد تا به دیگر استفاده‏كنندگان از راه اخطار نماید كه راننده قصد تغییر جهت به راست و یا چپ، گردش و یا توقف را دارد.
39ـ چراغ عبور (نور پایین): عبارتست از چراغ‏هایی كه جلو وسیله
نقلیه را در فاصله نزدیك روشن می‏كند و موجب خیره شدن چشم یا ناراحتی رانندگانی كه از طرف مقابل می‏آیند و دیگر استفاده‏كنندگان از راه نخواهد شد.
40ـ چراغ مه: عبارت از چراغی است كه در اتومبیل نصب شده و برای بهتر دیدن راه در هنگام مه و برف و باران سیل‏آسا و گرد وغبار و مانند آن به كار می‏رود.
41 ـ چرخ فلزی: چرخی است كه محل تماس آن با سطح زمین فلزی باشد.
42 ـ حریم تقاطع: محدوده‏ای است در تقاطع راه‏ها كه به منظور سهولت حركت و ایمنی تردد اختصاص می‏یابد.
43 ـ حق تقدم عبور: اولویت حق عبور وسیله‏نقلیه‏ای نسبت به وسایل نقلیه دیگر یا نسبت به پیادگان و بالعكس.
.
44ـ خط ایست: خط‏كشی عرضی است كه در ورودی تقاطع و به منظور تعیین مرز توقف وسایل نقلیه پیش از گذرگاه پیاده بر سطح راه ترسیم می‏شود.
45 ـ خط تغییر سرعت: نوعی خط عبور كه خودروهای ورودی به مسیر اصلی یا خروجی از آن می‏توانند در طول آن، سرعت خود را برای همگرایی و یا واگرایی با جریان ترافیك افزایش یا كاهش دهند.
46 ـ خط عبور: بخشی از سواره‏رو است كه در طول مسیر، به عبور یك ستون وسیله
نقلیه اختصاص یافته و با خط‏كشی حدود آن مشخص می‏گردد. یك راه می‏تواند در هر جهت یك یا چند خط عبور داشته كه این خط‏های عبور از سمت راست به چپ از شماره یك به بالا شماره‏گذاری می‏شوند..
47ـ خط عبور دوچرخه: عبارتست از مسیر ویژه دوچرخه در سطح معابر كه با تابلو، خط‏كشی و یا رنگ حدود آن مشخص می‏گردد.
48 ـ خط كمكی: خط عبوری است كه به منظور تغییر سرعت، انجام حركات گردشی و یا افزایش ظرفیت راه، در كنار خط عبور ایجاد می‏شود.
49ـ خط ویژه: مسیری است كه به وسیله خط‏كشی با رنگ متفاوت از خطوط دیگر و یا علایم و یا موانعی از بقیه مسیرها مشخص گردیده و برای عبور و مرور یك یا چند نوع وسیله
نقلیه اختصاص دارد.

50 ـ خم (قوس عمودی): انحراف مسیر مستقیم راه در سطح قائم.
51 ـ خودرو: هر نوع وسیله
نقلیه قابل حركت در راه‏ها كه نیروی محركه آن از موتور باشد، به استثنای وسایل نقلیه ریل‏رو و عبارتند از:
الف ـ سواری: خودرویی است كه برای حمل انسان ساخته شده و ظرفیت آن با راننده حداكثر 6 نفر است.
ب ـ سواری استیشن (سفری): نوعی خودروسواری است كه فضای بار با فضای سرنشین یكسره باشد و ظرفیت آن با راننده حداقل 7 و حداكثر 9 نفر است.
.
پ ـ سواری‏
كار: اتومبیلی است دو دیفرانسیل كمك‏دار با اتاق جدا از شاسی یا اتومبیلی كه ظرفیت آن با راننده بین 10 تا 15 نفر باشد.
ت ـ اتوبوس: هر نوع وسیله
نقلیه موتوری مسافربری كه ظرفیت آن با راننده و كمك‏راننده 27 نفر یا بیشتر باشد.
ث ـ اتوبوس برقی: اتوبوسی كه نیروی محركه آن به وسیله باتری یا نیروی برق تامین می‏شود.
ج ـ اتوبوس دو طبقه: وسیله
نقلیه موتوری مسافربری كه قسمت حمل مسافر آن در دو طبقه جداگانه روی هم و با یك سازه مشترك بوده و ظرفیت آن با راننده حداقل 27 نفر است.
چ ـ مینی‏بوس: خودروی مسافربری است كه ظرفیت آن با راننده بین 16 تا 26 نفر می‏باشد.
ح ـ تراكتور: نوعی خودرو است كه برای كارهای كشاورزی، صنعتی و عمرانی مانند شخم‏زدن، حفاری، بارگیری و كشیدن دنباله‏بند و غیره به كار می‏رود.
52 ـ خیابان: راه عبور و مرور در محل سكونت و فعالیت مردم كه عرض آن بیش از 6 متر باشد.
53 ـ خیابان اصلی: راهی است كه در برخورد با راه‏های دیگر عرض سواره روی آن بیشتر است و یا با نصب علایم راهنمایی و رانندگی، اصلی تلقی شده و در غیر این صورت در سمت راست راه دیگر قرار دارد.
54 ـ خیابان فرعی: راهی است كه در برخورد با راه‏های دیگر، عرض سواره روی آن كمتر است و یا با نصب علایم راهنمایی و رانندگی، فرعی تلقی شده و در غیر این صورت در سمت چپ راه دیگر قرارگرفته باشد.
.
55 ـ دستگاه تهویه: به دستگاه‏هایی اعم از پنكه، كولر و یا بخاری گفته می‏شود كه هوای درون وسیله
نقلیه را جابه‏جا و یا دمای آن را كاهش یا افزایش دهد.
56 ـ راننده: كسی كه هدایت وسیله
نقلیه موتوری و غیرموتوری و همچنین حركت دادن حیوانات را به صورت واحد یا گله و رمه برعهده داشته باشد.
57 ـ راه: عبارتست از تمامی سطح خیابان، جاده، كوچه و كلیه معابری كه برای عبور و مرور عموم اختصاص داده می‏شود.
58 ـ راه‏آهن: ریل‏های آهنی موازی ثابتی كه قطار و وسایل نقلیه ریلی دیگر بر روی آن حركت می‏كنند.
59 ـ راه عمومی: به راه‏هایی گفته می‏شود كه برای عبور و مرور عموم مورد استفاده قرار می‏گیرد.
60 ـ روز: از طلوع تا غروب آفتاب.
61 ـ سازنده وسایل نقلیه: شخص یا مؤسسه یا كارخانه‏ای كه وسایل نقلیه‏ای را كه مطابق آیین‏نامه باید شماره‏گذاری شود می‏سازد، یا قطعات ساخته شده آنها را سوار (مونتاژ) می‏نماید.
62 ـ ستاد معاینه فنی: تشكیلات متمركز برای برنامه**ریزی، هدایت، نظارت و كنترل فعالیت مراكز فنی معاینه خودرو و مراكز معاینه فنی مجاز كه از سوی شهرداری‏ها و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‏ای ایجاد می‏گردد.
63 ـ سطح روشن: در مورد چراغ‏ها عبارت از سطح قابل دیدی است كه نور از آن منتشر می‏شود و در مورد منعكس‏كننده نور عبارت از سطح قابل دیدی است كه نور را منعكس می‏كند.
64 ـ شانه راه: بخشی از بدنه راه است كه در دو طرف خط‏های عبور رفت و برگشت قرار داشته و برای توقف اضطراری وسایل نقلیه به كار می‏رود.
65 ـ شب: از غروب تا طلوع آفتاب.
66 ـ شماره وسیله
نقلیه: عدد یك یا چند رقمی و حروفی كه از طرف راهنمایی و رانندگی روی پلاك‏های ویژه منقوش و در عقب و جلوی وسیله
نقلیه نصب می‏شود.
67 ـ شناسنامه خودرو: سندی است كه مشخصات خودرو، مالك و نشانی كامل محل سكونت وی و تاریخ انتقالات و تغییرات انجام شده از سوی راهنمایی و رانندگی در آن درج و به آخرین مالك تسلیم می‏گردد.
68 ـ شیب (سربالایی ـ سرازیری): تغییر تدریجی ارتفاع سطح تمام شده راه در امتداد طولی مسیر.
69 ـ ظرفیت وسیله
نقلیه: وزن بار یا تعداد مسافری كه از طرف كارخانه سازنده با تأیید وزارت صنایع و معادن برای وسیلهنقلیه تعیین گردیده است.

 

70 ـ علایم: هر نوع علامت عمودی و افقی مانند تابلو، چراغ راهنمایی و رانندگی، خط‏كشی، نوشته و ترسیم، و همچنین تجهیزات هدایت‏كننده، سوت و حركت دست و غیره كه به وسیله مقامات صلاحیت‏دار برای كنترل و تنظیم عبور و مرور تعیین و به كار برده می‏شود.
71 ـ قطار شهری: نـوعی وسیله حمل ونقل عمومی است كه در شهرهـا و حومـه به جابه‏جایی مسافر پرداخته و به طور معمول با چرخ‏های فلزی بر روی ریل حركت می‏كند.
72 ـ قطعات و قسمت‏های اصلی: كلیه قسمت‏های اساسی وسیله نقلیه شامل محور، موتور، شاسی، اتاق و رنگ كه تعویض آنها باعث تغییر مشخصات اساسی وسیله نقلیه می‏گردد.
.
73 ـ كارت پارك: كارت یا برگه‏ای است كه با پرداخت پول تهیه می‏گردد و به‏وسیله آن اجازه توقف در مكان و زمان معین به خودرو داده می‏شود.
74 ـ كارت شناسایی خودرو: كارتی كه مشخصات مالك و وسیله نقلیه شماره‏گذاری شده در آن ثبت و از سوی راهنمایی و رانندگی صادر و به مالك وسیله ‏نقلیه تسلیم می‏گردد.
75 ـ كاروان: كاروان یا خانه سیار وسیله
نقلیه غیرموتوری است كه برای سكونت و یا كار استفاده شده و عرض آن از 6/2 متر و طول آن از 12 متر بیشتر نباشد.
76 ـ كلاه ایمنی: كلاهی است كه راننده و سرنشین موتورسیكلت‏ها آن را برای محافظت سر خود در برابر ضربات احتمالی ناشی از بروز سوانح به كار می‏برند.
77ـ كمربند ایمنی: تسمه‏ای كه نیم‏تنه بالای راننده و هر یك از سرنشینان را تحت كنترل و مهار ایمن خود قرار می‏دهد تا در هنگام ضرورت، همچون كاهش ناگهانی سرعت یا توقف آنی خودرو كه ممكن است ناشی از ترمز یا برخورد با جسم دیگر یا حوادث دیگر باشد، مانع از جداشدن سرنشینان و راننده از صندلی خود و اصابت به شیشه جلو یا دیگر قسمت‏های درونی و یا پرتاب شدن به بیرون خودرو شود و حداقل دارای دو نقطه اتكا باشد.
78 ـ كوچه: راهی در مناطق مسكونی كه عرض آن حداكثر 6 متر باشد.
79 ـ گذرگاه پیاده: گذرگاهی در تقاطع راه‏ها، امتداد پیاده‏روها، سواره‏روها، روگذرها یا زیرگذرها یا هر محل دیگری از سواره‏رو كه به وسیله خط‏كشی یا میخكوبی یا علایم دیگر، برای عبور پیادگان اختصاص داده شده است.
80 ـ گواهی‏نامه بین‏المللی رانندگی: گواهی‏نامه‏ای است كه به اعتبار گواهی‏نامه داخلی طبق مفاد قانون الحاق ایران به كنوانسیون عبور و مرور در جاده‏ها و كنوانسیون مربوط به علایم راهها ـ مصوب 1354 ـ توسط راهنمایی و رانندگی صادر می‏گردد و مدت اعتبار آن یك سال می‏باشد.
.
81 ـ گواهی‏نامه رانندگی (پروانه رانندگی): اجازه‏نامه برای رانندگی وسایل‏نقلیه كه از طرف راهنمایی و رانندگی به نام افراد صادر می‏شود.
82 ـ مجوز رانندگی با وسایل نقلیه عمومی: اعم است از پروانه تاكسیرانی، بهره‏برداری، كارت و یا دفترچه كار (برگ فعالیت) كه از طرف مراجع صلاحیت‏دار به نام اشخاص صادر و اجازه رانندگی با وسایل نقلیه عمومی را به آنان می‏دهد.
83 ـ مرجع صلاحیت‏دار: وزارتخانه، سازمان، نهاد و دیگر دستگاه
های مسئول كه به مـوجب قانون و یا تصویب هیئت وزیران در موردی خاص وظایف و مسئولیت‏هایی به‏عهده آنها گذاشته شده است..
84 ـ مراكز فنی مجاز: مراكزی كه به وسیله اشخاص حقیقی یا حقوقی با رعایت ضوابط و مقررات ستاد معاینه فنی وابسته به شهرداری و یا سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‏ای، حسب مورد برای انجام معاینه فنی وسایل نقلیه درون شهری و برون‏شهری ایجاد می‏گردد.
85 ـ راههای شریانی درجه یك: معابری هستند كه در طراحی و بهره‏برداری از آنها به جابه‏جایی وسایل نقلیه موتوری برتری داده می‏شود. این معابر ارتباط با راه‏های برون شهری را تأمین می‏نمایند. راه‏های شریانی درجه یك براساس نحوه كنترل دسترسی تقاطع‏ها به دو گروه آزادراه و بزرگراه تقسیم می‏گردند كه ضوابط اجرایی آنها را شورای‏عالی هماهنگی ترافیك شهرهای كشور تعیین می‏نماید.
86 ـ راههای شریانی درجه دو: معابری هستند كه در طراحی و بهره‏برداری از آنها به جابه‏جایی و دسترسی وسایل نقلیه موتوری برتری داده می‏شود. برای رعایت این برتری حركت پیادگان از عرض خیابان كنترل می‏شود. راههای شریانی درجه دو شبكه اصلی راه‏‏های شهری را تشكیل می‏دهند كه ضوابط اجرایی آنها را شورای‏عالی هماهنگی ترافیك شهرهای كشور تعیین می‏نماید و عبارتند از:
الف ـ شریانی اصلی: راهی است كه ارتباط بین خیابان‏های جمع و پخش‏كننده و بزرگراه‏ها را برقرار می‏كند. در این معابر فاصله‏های بین تقاطع‏ها نسبت به بزرگراه‏ها كمتر است.
ب ـ شریانی فرعی (خیابان جمع و پخش كننده): راهی است كه ارتباط بین خیابان‏های محلی و خیابان‏های شریانی اصلی را برقرار می‏كنند. در این خیابان‏ها محل عبور عابران پیاده از عرض خیابان باید مشخص باشد.
87 ـ راههای محلی: راه‏هایی هستند كه در طراحی و بهره‏برداری از آنها نیازهای وسایل نقلیه و عابران پیاده، با اهمیت یكسان در نظر گرفته می‏شود و ارتباط بین كوچه‏ها و خیابان‏های شریانی فرعی را برقرار می‏كنند.
88 ـ معاینه فنی: بازدید ظاهری و آزمایش‏های فنی برای تشخیص اصالت خودرو و سنجش میزان سلامت فنی، ایمنی و زیست محیطی وسیله نقلیه.
89 ـ منطقه ممنوعه: منطقه و محلی كه آمد و شد وسایل نقلیه در آنها به وسیله علایم خاص و یا اعلام قبلی مراجع صلاحیت‏دار ممنوع شده باشد.
90 ـ منعكس‏كننده نور: عبارت از بازتاب كننده
‏ای است كه حضور وسیله نقلیه را از طریق انعكاس نوری كه از چراغ وسیله نقلیه دیگر به آن تابیده می‏شود و یا از طریق انعكاس نور محیط، اعلام می‏دارد.
91 ـ مواد خطرناك: هر نوع مواد رادیو اكتیو، منفجره، محترقه، مایعات و جامدات آتش‏زا یا سمّی و یا اسیدی، گازهای فشرده، زباله ویژه و فاضلاب و مانند آن.
92 ـ موتورسیكلت: وسیله نقلیه‏ای برای حمل انسان كه دارای دو یا سه چرخ با اتاقك پهلو (سایدكار) یا بدون آن و مجهز به یك موتور محركه باشد.
.
93 ـ موتورسیكلت گازی (موتور گازی): موتورسیكلتی است كه هم دارای موتور و هم دارای ادوات پایی برای راندن باشد.
94 ـ نقص فنی: هر نوع نقصان یا تغییر در وضعیت ظاهری و فنی وسیله نقلیه كه موجب كاهش ضریب ایمنی در رانندگی و یا افزایش بیش از حد مجاز گازهای آلاینده هوا و یا آلودگی بیش از حد مجاز صدا گردد.
95 ـ واحد انتظامی: منظور واحدهای نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران كه به صورت پاسگاه‏ها و كلانتری‏ها در نقاط مختلف كشور مستقر هستند.
96 ـ وزن با بار: وزن وسیله نقلیه به اضافه وزن بار آن.
97 ـ وزن بارگیری شده: عبارت است از مجموع وزن مسافران و كاركنان و محمولات.
98 ـ وزن بدون بار: عبارت است از وزن وسیله نقلیه بدون راننده و مسافر و بار ولی با مخزن پر از سوخت و با ابزار و آلاتی كه به طور معمول وسیله نقلیه همراه دارد.
.
99 ـ وسیله نقلیه: وسایل موتوری و غیرموتوری و موتورسیكلت كه برای جابجایی انسان و كالا در راه به كار می‏رود.
100 ـ وسیله نقلیه امدادی: وسیله ویژه خدمات انتظامی، ترافیكی، پزشكی، آتش‏نشانی و امداد اضطراری آب، برق و گاز كه به وسیله راهنمایی و رانندگی تعیین و با علایم ویژه مشخص می‏شود.
101 *ـ وسیله نقلیه طویل (
Long Vehicle): وسیله نقلیه‏ای است كه طول آن بیش از 5/12 متر باشد.
102 ـ وسیله نقلیه عمرانی: وسیله نقلیه موتوری است كه ویژه انجام كارهای فنی، عمرانی و مانند آن می‏باشد و شامل بلدوزر، گریدر، غلطك، اسكریپر (زمین تراش) و غیره است.
103 ـ وسیله نقلیه غیرموتوری: هر نوع وسیله نقلیه‏ای كه نیروی محركه آن از موتور نباشد.
104ـ وسیله نقلیه فوق سنگین: انواع خودرو و ادوات مربوط است كه توانایی حمل محمولات وزین با وزن ناخالص بالاتر از 40 تن و حجیم با حجمی با ابعاد مازاد بر اندازه‏های زیر را داشته باشد:
طول 5/16 متر، عرض 6/2 متر و ارتفاع 5/4 متر.
105 ـ وسیله نقلیه كشاورزی: به وسایل نقلیه موتوری گفته می‏شود كه علاوه بر حمل و نقل خود، ادوات دیگر و دنباله بندهای كشاورزی را نیز جابه‏جا نموده و یا از نیروی محركه تولیدی آنها برای انجام عملیات مختلف كشاورزی استفاده می‏شود و شامل انواع تراكتور، كمباین، تیلر و ماشین‏های خودكششی دیگر در بخش كشاورزی است.
106 ـ وسیـله نقـلیه مركب: عـبارت اسـت از چند وسیله نقلیه متصل به هم كه به عنوان واحد در راه حركت كنند.
107ـ وسیله نقلیه مفصل‏دار: وسیله‏ نقلیه‏ای است كه شامل یك كشنده و یا وسیله‏نقلیه موتوری و یك نیمه یدك متصل به آن باشد كه با بار یا محفظه حمل مسافر دارای عرض حداكثر 6/2 متر، طول حداكثر 35/18 متر، ارتفاع حداكثر 5/4 متر و وزن حداكثر 40 تن است.
108ـ وسیله نقلیه موتوری: هر نوع وسیله نقلیه
ای كه دارای حداقل یك چرخ در جلو و دو چرخ در عقب بوده و دارای موتور و سامانه انتقال قدرت است و برای حمل بار یا انسان به كار می‏رود كه به آن خودرو نیز گفته می‏شود.


جاوا اسكریپت